JAKI JEST MOPS

Mopsy są małymi, szczęśliwymi , rozbawionymi , urokliwymi, długowiecznymi " kwadracikami ". Mops to radosny i dobry piesek o jednym z najmilszych usposobień. Jest śmieszny i figlarny. Kocha cały świat i wszystkich wokoło siebie. Może być trzymany w domu z ogrodem jak również w maleńkim mieszkanku. Jest dobrym towarzyszem dla osób starszych lub niepełnosprawnych, jak również wspaniałym kompanem dla dzieci. Nie potrzebuje wiele ruchu.  Ma spłaszczony pysk , często się zdarza ,że chrapie i sapie.  Jest wrażliwy na wysoką temperaturę dlatego w upalne dni należy zapewnić mu zacienione miejsce oraz nieograniczony dostęp do wody. Mopsy są skłonne do tycia, zatem nie należy ich przekarmiać.  Należą do najbardziej sympatycznych i przystosowujących się ras.

 

 

HISTORIA RASY 

Dziwna rasa, która przez wieki towarzyszy człowiekowi w prawie niezmienionej formie. Już sam ten fakt zasługuje na uwagę. Pamiętajmy, że zarówno współcześni, jak i dawni hodowcy kształtowali psy według własnych upodobań , oraz biorąc pod uwagę aktualną modę. Jeżeli więc jakaś rasa przetrwała w prawie nie zmienionej formie przez wieki, zachowując swoje charakterystyczne cechy, to już ten fakt świadczy o jej niezwykłości. 

 Większość kynologów uważa za kolebkę mopsa Daleki Wschód. Cofnijmy się w czasie o trzy tysiące lat. W czasie dynastii Sung (960-1279 przed Chrystusem) "mopsopodobne" psy występowały pod nazwą " Lo -chiang-sze" lub " Lo-sze" , który jest bezpośrednim przodkiem współczesnych mopsów. 

 

Niewiele ustalonych ras może poszczycić sie tak długą historią. Krótkonose psy opisuje Konfucjusz w 551 roku p.n.e. W starej, chińskiej encyklopedii :ERH-YA" znajdziemy urywki mówiące o małych, krótkonosych psach, wożonych na polowania. Czy uczestniczyły w nich czynnie, czy były tylko wspaniałymi " osobami towarzyszącymi" - niestety tego nie dowiemy się już nigdy... Wzmianki o małych, krótkonogich, krótkonosych pieskach spotykamy również w pierwszym stuleciu naszej ery. Występowały wówczas pod nazwą PAI jak również pod nazwą HAPA ( pies spod stołu) ponieważ mieściły się pod małymi, chińskimi stolikami.

W tym okresie możemy rozróżnić trzy typy: lwiego pieska ( nie mylmy go ze współczesnym lwim pieskiem z grupy bischonów) , pekińczyka i krótkowłosego Lo-Sze, który jest prawdopodobnie bezpośrednim przodkiem współczesnych mopsów. Przedstawione w Cesarskiej Księdze Psów wizerunki krótkowłosych Lo-Sze , przedstawiają po prostu współczesne mopsy. Powstało również wówczas coś na wzór dzisiejszego wzorca rasy, zawierającego wymagania stawiane hodowanym psom.  Np: wymagano tzw. "książęcego piętna" , które jest odpowiednikiem dzisiejszego diademu.

 

Za pierwszy europejski ślad przyjęto 1425 rok, kiedy to włoski malarz Pisanello uwiecznił mopsa na swoim obrazie. Żadna inna rasa w Europie nie była znana pod tyloma różnymi nazwami: w Anglii - początkowo Holenderski Mastiff, pózniej Pug, we Francji - Carlin, w Holandii Mopshond.  Pod nazwą mascherino czyli maseczka w XVII wieku występowały również w Wenecji . Mimo obrazu Pisanello, większość autorów prac kynologicznych uważa , że w XVI wieku przybyły mopsy do Europy. Po trzystuletniej przerwie, w 1516 roku kontakty handlowe z Chinami nawiązują Portugalczycy, w 1575 Hiszpanie a w 1604 Holendrzy. Najprawdopodobniej z flotą holenderską przybywają do Europy pierwsze mopsy. W kraju wiatraków szybko zdobywają duże powodzenie ,zaczęły się pojawiać na portretach panujących. 

Znany jest portret córki szwedzkiego kanclerza Alexa Oxenstiera , Anny , z mopsem malowany w 1620 roku. Imiennie przeszedł do historii mops Pompey, stanowiący własność księcia Wilhelma Orańskiego (1533-1584) . Pies ten, wszczynając alarm, uratował księciu życie. Mops stał się w Holandii symbolem( herbem ) partii " Orańczyków". Przenosząc się do Anglii aby objąć tron, Wilhelm III zabral ze sobą grupę mopsów, które zapoczątkowały angielską hodowlę tej rasy pod nazwą mastif holenderski a następnie nadano im nazwę PUG. 

 

W XVII i XIX wieku niemieckie fabryki porcelany wykonywały duże ilości porcelanowych figurek mopsów. Mopsy występowały również na dworze królowej Wiktorii. We Francji  nadano mu nazwę Carlin od pseudonimu znanego aktora Carlo Bartinazzi .

Mopsy stanowiły natchnienie wielu artystów. Uwieczniali je tacy artyści jak Jose de Goya ( portret Markizy de Pontejos z mopsem, 1785 )  czy też William Hogarth.  Jeden z portretów madame de Pompadour (1721-1764) przedstawia ją w towarzystwie mopsa. Znany jest również mops cesarzowej Józefiny o imieniu Fortune, który zginął w walce z buldogiem kucharza cesarza Napoleona. W Rosji mopsy przybyły na dwór Katarzyny Wielkiej, której wspaniały portret, w otoczeniu stadka mopsów , znajduje się w Ermitażu. 

W pierwszej połowie XIX wieku w Anglii ( która to wiodła prym w hodowli tej rasy) wyodrębniły się dwa typy mopsa różniąc się od siebie dość znacznie.  Typ Morrison charakteryzował się ciepłymi, jasnymi odcieniami beżu, przechodzącymi wręcz w pomarańcz. Typ Willoughby wyróżniał sie wręcz czarnymi nalotami ( srebrne ). W drugiej połowie XIX wieku nastąpiło zmieszanie obu typów.

 

W 1873 roku powstał Kennel Club, w którym zarejestrowano 66 mopsów.  W 1882 roku powstał pierwszy British Pug Dog. Do dnia dzisiejszego Anglia przoduje w hodowli mopsów.  O wysokim poziomie angielskich hodowli świadczy fakt, że iwele znanych hodowli kontynentalnych, jak na przykład belgijska hodowla DYLVILLE , bazuje na materiale angielskim. 

W Ameryce w 1885 roku American Kennel Club  zarejestrował tylko jednego mopsa, by w 1926 roku osiągnąć liczbę 5234 mopsów!. 

 

Autroportet Williama Hogartha z mopsem. Ten obraz pochodzi z 1746 roku a zobaczyć go można w londyńskim Tate Gallery.

 

 

Pierwsze ślady mopsów w Polsce znajdujemy w początkach XVIII wieku. W pałacu  w Nieborowie znajduje się portret kasztelanowej Anny Orzelskiej, córki Augusta II Sasa i Franciszki Duvall, malowany przez Antoine Pesne około  1730 roku ,  na którym widzimy mopsa mającego, zgodnie z ówczesną modą, obcięte uszy. Wiadomo, że mopsy mieszkały też na dworze króla Stanisława Augusta. Jako dar od naszego króla trafiły na dwór Carycy Katarzyny, wzmianka o tym fakcie ukazała się w tygodniku "Wędrowiec" , który ukazywał się na przełomie IX i XX wieku. Innym potwierdzeniem pobytu mopsów na dworze królewskim jest bajka Ignacego Krasickiego " Kurta i mops".  W początku XIX wieku, oprócz arystokracji , mopsami zaczęło się interesować bogate mieszczaństwo. Na dowód tego znajdujemy ogłoszenia w ówczesnej prasie. Np. cytat:  " znaczną nagrodę przy zamilczeniu donosiciela, za odprowadzenie lub wiadomość o starym mopsie wielkości średniej, płowej sierści, ze zwisłymi uszami, pyskiem czarnym, kilku zębów nie mającym" .

  Portret Katarzyny Orzelskiej z mopsem.

 

 

W 1866 roku mopsy już były rasa bardzo popularną. W tym właśnie roku "Gazeta Rolnicza"  we wzmiance o wystawie rolniczej podała wiadomość : " Pieski pokojowe, w Warszawie bardzo lubiane przez specjalistki, w rasie mopsów zawsze licznie były nadsyłane" . 

W roku 1893 wydano w Warszawie , nakładem Gebethnera i Wolfa, pierwszą książkę kynologiczną autorstwa Stanisława Rewińskiego zatytułowaną: "PIES JEGO GATUNKI, RASY, WYCHOWANIE, UTRZYMANIE, UŻYTKI, UKŁADANIE, CHOROBY I LECZENIE. Zawiera ona również rycinę przedstawiającą mopsa jak również jego opis. Autor był zdecydowanym wrogiem mopsów , jak wynika z opisu i komentarzy.  Cyt. " Mops gruby, krępy, opasły, z krótką, śmiesznie do góry zadartą mordą, z okrągłym i szerokim łebkiem, z uszkami sterczącemi do góry i w końcach tylko zwisłemi, , z krótkim, zakręconym i na grzbiet zadartym ogonkiem, maści czarniawej na grzbiecie i zupełnie czarnej na pyszczku i policzkach, o chrapliwym glosie, zastąpił dzisiaj charcika i bardzo sie upowszechnił, chociaż przed kilkunastu laty stanowił prawdziwą rzadkość ". 

foto: książka z 1893r. " Pies jego gatunki..." . ( Ze zbiorów autorki strony  - hodowla Stellanova )

 

W latach czterdziestych para polskich kynologów , Zofia i Lubomir Smyczyńscy, zakupiła kilka mopsów w rejonie Jeleniej Góry. Około roku 1970  Władysław Kłodziński sprowadził z Anglii psa Championa Rudy of Alicedown. Pies ten kojarzony był z niemieckimi sukami Rhea von Elbflorenz i Ilka von Moschgraben, co dało początek hodowlom : ''Margo" ,  "Stagrama" . Z tych właśnie hodowli wyszły bardzo wysokiej klasy mopsy ( Interchampiony i Championy) dając początek niemal wszystkim polskim hodowlom. W tamtych czasach sprowadzanie psów było niemal niemożliwe, dlatego też wielkim wydarzeniem było przybycie w 1984 roku psa o imieniu " Invader Dylville. Okazał się on wybitnym psem pod względem wystawowym jak i hodowlanym. Zdobył wiele tytułów : Interchampion, 16 x CACIB , 55 x CWC i CAC oraz został ojcem 250 szczeniąt. Wiele z nich ( np: DZAMUKA-CHAN Szeroki Step,  Dukat Mini Sfora, Rywal Slawora ) zdobyło na wystawach najwyższe laury.    

Obecnie znów zapanowała moda na mopsy. Widać to na ringach wystawowych.  Należy mieć nadzieję , że nie podyktowane jest to tylko chęcią "wzbogacenia się " pseudo hodowców .

 

do góry

 

            

                                         

                                       WZORZEC  RASY 

 

Wzorzec  rasy Mops  wpisany  do  FCI  pod  nr : 253     

Wrażenie ogólne : Sylwetka kwadratowa i mocna " multum in parvo" wyraża się w zawartości sylwetki, wzajemnych proporcjach i kondycji mięśniowej.     

Cechy charakterystyczne: wielki urok, dostojeństwo i inteligencja.    Temperament: zrównoważony, wesoły i żywy.      

Głowa i czaszka: głowa duża, okrągła lecz nie jabłkowata, bez bruzdy czołowej. Pysk krótki szerokigraniasty, nie zadarty. Zmarszczki mocno wyrażone.     Oczy: ciemne, bardzo duże, kulistego kształtu, łagodny i zatroskany wyraz, bardzo błyszczące, a w chwili podniecenia pełne ognia.       Uszy: cienkie, małe, delikatne jak aksamit. Dwa rodzaje: * różyczkowate - małe zwisające uszy, załamane i odchylone do tyłu uwidaczniające wnętrze ucha, oraz wyżej cenione: * w kształcie guzika - załamane ku przodowi, końce przylegają do czaszki i zakrywają wnętrze ucha.     Pysk: niewielki przodozgryz. Krzywa żuchwa, pokazywanie języka jest niedopuszczalną wadą.     Szyja: lekko łukowata, przypominająca czub hełmu, mocna, gruba, dostatecznie długa, aby głowa była dumnie noszona.    

Kończyny przednie: bardzo mocne, proste, umiarkowanej długości, ustawione pod tułowiem. Łopatki ustawione ukośnie. Tułów: krótki, zwarty, szeroka klatka piersiowa, mocno ożebrowana. Prosta linia grzbietu, ani wysklepiona ani zapadnięta.     Kończyny tylne: bardzo mocne, umiarkowanej długości, dobrze ukątowane stawy kolanowe, ustawione pod tułowiem, proste i równolegle oglądane z tylu. Łapy: nie tak długie jak zajęcze ani tak okrągłe jak kocie, wyraźnie oddzielone palce, czarne paznokcie.     Ogon: wysoko osadzony, zawinięty, możliwie jak najbardziej przylegający do biodra. Podwójnie skręcony bardzo pożądany.    

Ruch: Kończyny przednie oglądane w ruchu powinny unosić się i opadać w przedłużeniu linii łopatkowej, łapy skierowane zupełnie na wprost, ni do środka ani na zewnątrz .Akcja kończyn tylnych tak samo prawidłowa. Kończyny przednie z dobrym wykrokiem, kończyny tylne poruszają się swobodnie z dobrą pracą stawów kolanowych. Lekko toczący się ruch kończyn tylnych jest dopełnieniem typowego ruchu.

Szata: delikatna, gładka, miękka, błyszcząca, krótka. Nie twarda i nie wełnista. 

Kolor: Beżowy z czarną maską ( gdzie odcienie beżu mogą wpadać w kolor srebrny, brzoskwiniowy, płowy. Każdy kolor czysty dla podkreślenia kontrastu między barwą szaty a pręgą grzbietową( linia od potylicy do ogona) i maską., oraz kolor czysto czarny. Znaczenia wyraźnie odgraniczone. Pysk lub maska, uszy, "pieprzyki" na policzkach, "odcisk kciuka" czyli "diament" na czole i pręga grzbietowa tak czarne jak to możliwe. 

Wielkość: idealna waga 6,3 - 8,1 kg. Wady: jakiekolwiek odchylenie od podanych cech powinno być uważane za wadę, której ocena powinna pozostawać w proporcji do jej stopnia. Uwaga: psy muszą mieć dwa w pełni wykształcone jądra, znajdujące się całkowicie w worku mosznowym.

do góry

 

 

DLACZEGO  MOPS

Wybór rasy psa, który zagości na długie lata w naszym domu powinien być wyjątkowo przemyślany. 

Mops i chart polski są, choć w to trudno uwierzyć, członkami tego samego gatunku: Canis familiaris - mają takie same wzory genetyczne, anatomię i podstawowe popędy.

Przez wieki ludzie stworzyli zadziwiająco różne odmiany wewnątrz tego samego gatunku, i dzięki starannej selekcji wyhodowali różne grupy psów, które odpowiadają potrzebom ludzi. Stąd pojawiły się psy pasterskie, obrończe, myśliwskie, dowodne, ozdobne. Pamiętajmy , że wyselekcjonowane na przestrzeni wielu lat specyficzne różnice w budowie i zachowaniu poszczególnych ras istnieją do dziś.  Chociaż wspomniany mops i chart polski zachowały podstawowe popędy, różnią się między sobą zachowaniem i budową.  Mopsy są małymi, szczęśliwymi , rozbawionymi , urokliwymi, długowiecznymi " kwadracikami ", charty zaś dużymi, smukłymi, wrażliwymi, polującymi, zrównoważonymi, pojętnymi psami.  Nie można kierować się tylko estetycznymi względami , bo można wybrać rasę która koliduje z stylem życia danej osoby. Człowiek starszy, nie lubiący długo spacerować, mający mniej siły, wybierze mopsa. Młody, lubiący sporty, ( jazdę rowerem, wycieczki...) dobrze będzie się czuł mając za towarzysza tych wypraw, chętnego, niestrudzonego charta.

* Który z nich będzie lepszym psem dla towarzystwa?.  * Który jest bardziej tolerancyjnym dla dzieci?.  * Który potrzebuje więcej ruchu?.  * Który przysporzy mniej problemów medycznych a który mniej brudzi w domu.  * Wreszcie który nam się bardziej podoba?

Na te pytania i wiele innych musimy sobie odpowiedzieć i przemyśleć jaka rasa nam bardziej odpowiada. 

 do góry

 

GDZIE KUPIĆ MOPSA

 

Gdzie kupić mopsa, jak wybrać itp. Więcej informacji zapraszam do zapoznania sie z działami:

 

 

Do góry